MOSFILM
AÇIK GÖKYÜZÜ
Yazan - D. KHRABROVITSKY
Yönetmen - G. CHUKHRAI
Cinematography - S. POLUYANOV
Yapım Tasarım - B. NEMECHEK Yapım Yönetim - V. GLAZKOV
Müzik - M. ZIV Ses - L. BULGAKOV
Bölgedeki tüm uçaklar iniş yapacak.
Oyuncular
N. DROBYSHEVA as Sasha Lvova Ye. URBANSKY as Alexei Astakhov
N. KUZMINA as Liusya V. KONYAYEV as Petya
G. KULIKOV as Mitya L. KNYAZEV as lvan llyich
G. GEORGIU as Nikolai Avdeyevich O. TABAKOV as Sergey
V. BONDAREV as Yegorka
Türkçe Altyazı : selami55
Volkan, ben Kar fırtınası. Başlayınız.
Kar fırtınası, ben Volkan.
Onaylandı, başlıyorum.
Volkan, ben Kar fırtınası. Yere yakın uçmayı talep ediyorum.
Kar fırtınası, ben Volkan. Yere yakın uçuş açık.
Ben onu biliyorum.
Onu tanıyor musun?
Sanslısın, Liusya.
Senin gibi uzun boylu ve güzel olsaydım.
Merak etme, Sasha. Henüz büyümedin.
Yeah, ama ben güzel değilim.
Seni aptal kız.
Liusya, seni öptü mü?
Hemen ele verdin. Bu konuyu Babama anlatacağım.
Ve de söylediklerin hakkında.
- Ben söylerim, Mitya. - Haydi gidelim.
Bu gece gel! Gogol Caddesi, 12, Apt. 3. Liusya.
Bu o!
Köknar büyür ve büyür, Ve kışın kar yağar, güler!
Mitya o gelemiyeceğini söyledi.
- İyi akşamlar! - İyi akşamlar!
- Kimi görmek istersiniz? - Seni.
Tanıştığımızı sanmıyorum.
Korkarım yanlış dairedesiniz.
Numara 12, Daire 3. Liusya değil mi?
Tamam, içeri gelin.
- Mutlu yıllar! - Mutlu yıllar!
Beni Noel Baba yerine koyabilirsiniz, sakalım yok ama!
Ama bu var...
Bu!
- Doğruca mavi denizden. - Ve ciddi konuşalım!
Ciddi olarak?
Ben cama yazılı adresi okudum ve damlamaya karar verdim. Sakıncası var mı?
- Rahatsız ettiğim için üzgünüm. - Tamam.
Nereye gidiyor sunuz?
O sadece şakaydı. Liusya değildi?
Sasha, burnunu sokma. Neyse, yatma zamanı geldi.
Bu konuda bir şey yapamazsın.
Büyüklerin dediğini yapmamız gerekir.
- Neden böyle yaptın? - Eh, yeter, bıktım.
Onun kim olduğunu biliyor musun?
- O, Astakhov! - Kim?
Ünlü Pilot! Ben bir dergide onun resmini gördüm.
- Daha iyi şeyler çalışmanı istiyorum. - Tatil zamanı!
Onu geri getirmemiz gerekir.
Şimdi yapabileceğin en iyi şey,
herkese iyi geceler demen.
Liusya, neden böyle yapıyorsun?
Hala burada mısın?
İyi geceler.
Sasha, nereye gidiyorsun?
İyi geceler.
- Arabayı çalıştırayım mı? - Hayır, burada biraz daha bekleyelim.
Sashenka!
Liusya'ya ver. Yarın onu görmeye geleceğim.
- O kimdi? - Mitya, Liusya'nın nişanlısı.
Onlar bu sezondan sonra evlenecekler.
Babanın itirazı yokmu?
Üzgünüm.
- O anlaşılmaz. - Sen de anlaşılmazsın.
O ciddi bir adam.
Lütfen, konuşmayı bırakın!
Bu tika basa. Ya da dersten olacak.
"Ama benimki talihsiz bir durum
Yazık ki benim kaderimi çağrıştırıyor, Beni bırakmayacaksın, biliyorum."
"Ama! Benim günlerimin her anı seni görmek ve deli gibi takip etmekle geçiyor.
Sizin gülümsemelerinizi yakalamak ve bakışlarınızı aramak, sevgi dolu gözlerinizi görmek için.
Sesini duymak için..."
Ama şimdi başka birisinin karısıyım ve ben bütün hayatım boyunca sana sadık olacağım.
Ne oluyor?
- Lütfen ne oluyor, söyleyin! - Savaş çıktı.
Hoşçakalın.
Bir bardak, bir kaşık, ve üç günlük yiyecek içecek.
- Özel olarak veda edelim. - Hayır,hayır, biz mutfağa gideriz.
Sasha!
Petya, seni arıyor.
Bir bardak ve bir kaşığın varmı? Ve üç günlük yiyecek içecek?
Şimdi hafif bir kalple savaşa gidersin.
Ve geri geldiğinde,
Ben seni karşılayacağım ve sonsuza kadar.
Tamam.
EKMEK DÜKKANI
Saçın annenin ki gibi.
Olgunlaşmışsın.
Baba,
bana yazacakmısın?
Tamam, Sashenka.
Evet?
Liusya Lvova?
O burada değil. O taburcu oldu.
Hastaneden?
Mitya Kovshov?
O nasıl?
- Kimi görmek istersiniz? - Kovshov.
Orada, sağdaki.
Kafası sarılı olan.
- Kimi istiyorsunuz? - Kovshov.
Lütfen, bu taraftan!
Merhaba, Mitya.
Sashenka!
Liusya tahliye oldu.
- Bana söylediler. - Senin neyin var?
Ah, hiçbir şey.
Liusya nasıl? Ne farkeder?
Her şey yolunda. O, Seryozha ile.
Havuz kızı.
Bu gece onlar beni geri yolluyor.
Yastığımın altından bir şey almamın sakıncası varmı?
Tabi ki yok.
Çantada defter var.
Tamam! Tamam!
- Hakkında bir şey biliyor musun? - Pek değil.
Ben fizikten her zaman C oldum.
Yatağa doğru koy.
Görüyorsun,
Proton dünyası hakkında benim bazı fikirlerim var.
Bence bir şey buldum.
Ama kontrole ihtiyacı var.
Bununla tasarruf edebileceğiz.
Çılgın kız!
Bırakın gideyim!
SIĞINAK
Lütfen, bırakın gideyim!
Babamı bırakamam.
Bunun için kendine işkence yapma.
Sabahtan önce buradan ayrılamazsın.
En iyisi gidip biraz dinlen.
Git, burada duramazsın. Bu izin değil, anladınmı?
- Ateşiniz varmı? - Hayır.
- Ateşe mi ihtiyacın var? - Evet.
- Astakhov? - Sen Yezhov! Kolia!
Böyle karşılaştık!
- Şimdi neredesin? - Ural'larda!
- Orada test pilotuyum. - Tebrikler!
- Peki, burada ne yapıyorsun? - Bombalardan gizleniyorum.
Ben de.
Yani bana bir ateş vereceksin!?
Dinle, sana bir teklifim var.
Bizim fabrikada işe gelirmisin?
Tehlike geçti.
- Buna ne dersin? - Neden? Ben pilotum.
Genelde hatırlayacağın gibi, sana ihtiyacımız var.
- Hayır, yapamam! - Sen neden bahsediyorsun?
Sen birinci sınıf bir test pilotu konumundasın.
Hayır, uzaklara uçamam.
- Orada da burası gibi risk var. - Biliyorum.
Ama savaşmak istiyorum. Ve benim yoldaşlarım var.
- Bu duygusallık. - Benim için değil.
- Uçağının nesi var? - Tamir yapılıyor.
Son görevde elek gibi oldu.
- Peki, dikkat et. - Hoşçakal.
- Sen yine de iyice düşün. - Hayır, benim için olmaz.
İyi şanslar.
Seni nerede bulabilirim?
33-34 ara.
33-34? Tamam.
"Sasha! Gitmeliyim. Seni fena halde özledim.
Neşelen ve iyi bir kız ol. Liusya'ya yaz. Aşkım, Baban!"
Şimdi deneyin.
Sağ elini buraya koy.
Subay görevlisi konuşuyor.
- Astakhov'la konuşabilir miyim?? - Kim arıyor?
- Sasha Lvova, iş için. - O havada.
- Nerede? - Havada. Ne istiyorsunuz?
- Beni ne zaman çğıracağını soracaktım. - Numaranızı not alayım.
- 74-12. - Anladım.
Ne?
- Merhaba? - Astakhov.
- Beni aramakmı istedin? - Evet.
Siz kimsiniz?
Adım Sasha Lvova.
Biz sığınakta beraberdik.
Seni hatırlamıyorum.
Senin yanına gelmek istedim, ancak arkadaşınla konuşuyordun.
Peki, problem nedir? Ne istiyorsunuz?
- Seninle tanışmak. - Benimle tanışmak?
Ne için?
- Özel bir nedeni yok. - Siz neye önem verirsiniz?
Ben?
- Bilmiyorum. - Yine de söyle.
- Daha iyi bir şey varmı? - Yok. Buluşalım.
- Sığınakta. - Yarın 16:00 da.
Benim için mi bekliyorsun?
- Hayır, senin için değil. - Çok kötü.
Eh, üzgünüm.
Merhaba, benim.
Okulda kaçıncı sınıftasın?
Okulu bitirdim.
Peki, o zaman tanışalım. Ben Alexei.
Biliyorum.
- Ve ben... - Sasha Lvova. Ben de biliyorum.
Ve biz ne yapacağız?
Sinemaya gidelim.
Orası çok kalabalıktır.
- Ben bir yer biliyorum. - Uzak mı?
- Pek sayılmaz? - Haydi, gidelim.
Memnun değilmisin burada olduğundan?
Bu romantik, ama oldukça soğuk.
Kamaraya gitmek ister misin?
Haydi, korkma, daha öncede burada oldum.
Yapma! Beni öpmene izin veremem!
Hiç bir aşkta kabalık yoktur.
Kabalık? O zaman neden beni buraya sürükledin?
Seni sürüklemedim.
Neden beni aradın ve buluştuk?
- Bilmiyorum. - Bilmiyorsun?
Bilmelisin. Ya da annene sorabilirdin.
Benim annem yok. Hiç kimsem yok.
Sen hariç.
Sadece iki gündür beni tanıyorsun.
Ben birbirimizi uzun zamandır tanıdığımızı düşündüm.
8. sınıftan itibaren.
Gitmeliyim.
Sashenka...
Yarın tekrar buluşalım.
Uçağım ayın 25 ine kadar tamir olacak.
Yani dört gün var.
Ya da istersen?
Sütümü içeceğim ve seni düşüneceğim,
ama dört gün buluşacağım.
Astakhov!
Barış! Barış!
Barış!
- Üşüyor musun? - Hayır.
- Ellerin? Göremiyorum. - Onlar soğuğa alışık.
- Bana ellerini ver. - Hayır.
Hiç herhangi bir düşman uçağı düşürdün mü?
Evet.
Bana ihtiyaç olduğunda çağıracaklar.
Yani cepheye uçacaksın.
Daha sonra.
Ne zaman uçmaya gideceğini biliyormusun?
En kısa zamanda, yaraları sarmak için tekrar uçacağız.
Ne yaraları?
O gece benim uçak havaalanında arızalandı.
Şimdi tamir edip, düzeltmek zorundayız. Sonra tekrar uçacağız.
Öldürülmekten korkmuyor musun?
Seni benim yere davet ederdim, ama orası çok soğuk.
Üç gündür ısıtılmıyor.
Ben her zaman sadece bunu hayal ettim.
Ne gibi?
Bunun gibi...
Söyle bana, biz onlardan daha güçlümüyüz?
Bunlar.
Daha sonra bunları nasıl geride tutabiliriz?
Çünkü...
Çünkü Rusya arkamızda olduğu için, bizim insanlarımız.
Bize inanıyorlar.
Ve birisi sana inandığı zaman, daha güçlü oluyorsun.
Böyle durumlarda daima düşün müşümdür.
Ne gibi?
Bunun gibi....
Bırakma!
- Sabah uçuş var. - Ne?
Geri döndüğümde seni ararım.
Seni bekliyor olacağım.
Biliyor musun? Sadece onu unut!
Neden onu özlüyorsun? O seni arıyor mu? En iyisi kurtulmak!
Bu gece dansa gidelim.
Ne yani? Savaş saşaştır, ama sadece bir kere yaşanır.
O gitti, ve ben unuttum.
Yıllar geçti, ben anladım...
Ama ya ararsa?
Onunla o kadar muluyum ki...
Evet?
- Sasha Lvova ile görüşeceğim? - Evet.
Ben Alexei Astakhov'un isteği üzerine sizi arıyorum.
- Ne oldu? - Her şey yolunda.
- O bu akşam arayacak. - Ona ne oldu?
Her şey yolunda. Haber yayınını dinle.
...80 araçlık mühimmat.
Avcı uçağı pilotu Teğmen Astakhov,
bütün cephanesini kullandıktan sonra,
Alman bombacı "Junkers-88" e çarparak düşürdü,
ve aşağı indi.
Sovyet pilot yaşamaktadır.
Pilot Güney-Batı cephesinde, Yoldaş Trofimov'un filosunda,
bu gece uçuş gerçekleştirdi...
- Peki, her şey yolundamı? - Tamam!
Sashenka, haydi, her şey yolunda.
Sevinçten ağlıyorum.
Oh, kirlenmişsin.
- Yanıyorsun. - Biraz.
- Yıkanmak zorundasın. - Hayır, geri dönmeliyim.
Hayır.
Bugün hiç bir yere gitmiyorsun.
- Bugün sadece benimlesin! - Görevdeyim. Savaş var!
Hayır.
Seni kimseye vermiyorum. Bugün benimsin.
Sadece benim!
Öldürülmüş olabilirdin!
Şimdi kalacak ve sabah gideceksin.
Ne dedin sen?
Evet.
Evimizde kalacaksın.
İşte benim kızım!
Beni seviyor musun?
- Sonra devamlı kalırsın. - Yapamam.
Birliğini ara. Bir şey düşün.
- Haydi, onlara yalan söyle! - Hayır, yapamam.
Bazen birisi bunu yapabilir.
On üçüncü mü?
Astakhov rapor veriyor.
Hayır, şehirdeyim.
Sabaha kadar evde kalmak için sizden izin isteyecektim.
Hayır, akrabam değil.
Karım.
Sashenka.
Teşekkür ederim, ona söyleyeceğim.
Evet, efendim.
Yani tekrar aramadın mı?
Doğru. Öyleyse, ağlaman şimdi yardımcı olmayacaktır.
Biz kızlar sadece kendimizi suçlayalım.
İkinizin arasında birşey varmıydı?
Tam düşündüğüm gibi!
Ne aptal bir kızsın!
Hayır, değilim.
Eğer soruyorsanız, orada bir pilot var.
Sashenka?
7 Aralık gecesi,
Hava Filosu pilotu Astakhov,
kahramanca bir uçuşta,
düşman uçakları tarafından öldürüldü.
SSCB Yüce Başkanlık Divanı,
kararnameleri :
Özverili cesaret ve metanet için,
özgürlük ve kurtulıuş için,
mücadele gösteren
Teğmen
Alexei Astakhov'un ödülü
Kırmızı Bayrak Nışanı
olacaktır.
" Bugün saat 5:30 da Tovarnaya İstasyonundan geçeceğim.
Mümkünse duracağız. Buluşalım. Baban."
Babaa!
Neden orada duruyorsun? Gel ve kahramanını al!
O benim değil.
- Böyle bir battaniyem yoktu. - Bir pilot getirdi.
Bir pilot!?
Ne pilot!?
Sadece bir pilot. Alt katta bekliyor.
Tebrikler.
Sashenka...
Teşekkür ederim.
Teşekkür , Petya.
Herşey için !
- O uyuyor ! - Evet.
- Onu kaldırmak zor olacak. - Zor olacak diyorsun?
Bir adam kaybetmek zor.
O zamanlardan bu yana çok şey değişti.
Hayır, ben aynıyım. Ve sende aynı konumdasın.
Bu bir yıl içinde bin yaş büyüdük.
Tamam, Sashenka.
İşte, bu parayı al.
Şimdi olmaz. Kabul etmiyorum.
- Sasha! - Hayır, olmaz!
Bir arkadaşız, değil miyiz?
Al.
Teşekkürler.
Sashenka.
Benim uçmam lazım.
Ama eğer sen...
Peki, bilmen gerekir,
ben hala aynıyım.
8 Mayıs 1945 Berlin,
Alman Komutanlığı temsilcileri
tüm Alman Kuvvetleri için,
koşulsuz teslimiyet kanunu imzaladı.
Anne, neler oluyor?
Savaş bitti.
Peki, savaş bittiğinde ne olur?
Barış gelir.
Ve bütün askerler...
...evlerine geri döner.
Seryozha? Seryozha!
- Onları buraya koyun. - Emir vermeyi kesin!
- Bavullar nerede? - Alt katta.
Nerede?
- Ya Yegorka nerede? - Anaokulunda.
- Liusya! - Oh, tanrım!
- Nasıl yapabildin? - Neden?
Beni seviyor.
Bunun yanı sıra, Seryozha ve benim hayatımı kurtardı.
Eğer o olmasaydı...
- Evet, ama o... - Ne?
Yaşlı?
Hayır, bir adam için, o yaşlı değil.
- Ve ne konuda Mitya? - Ne konuda Mitya?
Ben yeryüzünde yaşıyorum, bulutlarda değil.
Seryozha'yı benim ellerime verdi, onu beslemek zorundayım.
İşte, Liusya.
Akvaryumum!
- Yeğenin nerede? - Anaokulunda.
Onun için balık üreteceğim.
Sashenka.
I noktası T'ye çapraz diyelim.
Ben ablayım, bu odayı alıyorum.
- Sakıncası varmı? - Hayır, hiç yok.
Ve Yegorka ile orada yaşayacaksın.
- Ve ben nerede yaşayacağım? - Sen?
- Evet. - Bir fikrim var.
Bu kapıyı çivileyelim ve bir bölüm yapalım.
Biz arka kapıdan gireceğiz, ve burada yaşayacağız.
İşte buradayız.
Hep seni düşündüm.
Lütfen başlama, Petya.
Peki, Yegorka, seninle tanıştığıma sevindim.
Baba! Baba!
Hayır!
- Sasha, ama o öldü. - Hayır!
- Bir an dalmışım. - Sakın yapma!
Tamam, ben bekleyeceğim.
Anlayamıyorum, çocuğun bir babaya ihtiyacı yokmu?
Teşekkür ederim.
Bana kızma.
Hayır!
Afedersin.
Nereye gidiyorsun, Petya?
Seni aptal! Ne kadar aptalsın!
Daha iyi bir koca bulabilir misin?
- Karışma. - Ama o seni seviyor.
Karışma!
Bu şekilde gidersen asla mutlu olamazsın.
Ben mutluyum! Çok mutlu!
Ne kadar mutlu olduğumu hayal bile edemezsin.
Sasha!
Benim aptal kızım.
Seni seviyorum.
Sasha Lvova fabrikasında onun mutluluğunu buldu.
Kim var orada?
The door is nailed up. Come in through the courtyard.
Sasha!
Sashenka!
Alyosha!
- Alyosha! - Gel, gel, Sashenka!
Bırakma!
Bırakma, lütfen! Olduğun yerde kal.
Orada olacağım. Orada olacağım.
Geliyorum. Orada olacağım.
- Alyosha evdemi? - Hayır, henüz gelmedi.
- Birşey mi oldu? - Hayır, hiç bir şey.
- Biraz çay istermisin? - Hayır, teşekkür ederim.
O muhtemelen en sevdiği uğrak yeri bir pubtadır.
Böyle şeyler söyleme.
Özür dilerim. Senin için bir haber olduğunu sanmıyordum.
- Lütfen, kavga yok. - Hayır, kavga yok.
-Sana çay vereyim mi? - Hayır, teşekkür.
Bir saniye bekle.
Başladığımızdan bu yana diyelim dışarıda çeşitli şeyler yaptın.
Uzunca bir süre bu konu hakkında konuşmak istiyordum.
Ne hakkında?
- Astakhov hakkında. - O iş, senin işin mi?
Neden o kadar kabasın? Liusya ve ben sana iyi duygular besliyoruz.
Eh ?!
Tamam. Dürüst olacağım.
Astakhov'un yaşamını,
ilk planda evimize kötü yansıttın.
- Astakhov benim kocam. - O artık senin kocan değil.
Hatta kayıtlı bile değilsin.
- Bu seni ilgilendirmaz. - Belki de.
O sana ne verebilir, o karakterler battı, o...
Yeter, Nikolai!
- Hayır, hadi ona gidelim. - Ve sadece bu değil.
Bu adamın şüpheli bir geçmişi olmuş olabilir.
Biz bile tahmin edemiyoruz. Hiç düşündünüz mü?
- Hayır. Brn değilim. - Ama olman gerekir.
Bütün bunlar korkunç sonulara neden olabilir.
Zaten işimde bazı sorunlar yaşıyorum.
- Ne gibi? - Boşver!
Boşver!
Bunu anlıyorum, çünkü savaş nedeniyle...
herşey olabilir.
Sen bütün zamanını Alma-Ata'da geçirdin!
Çünkü benim sağlık durumum kötüydü.
- Sümsük kız. - Sakin.
Orada bir at gibi çalıştım.
Bizim eve bir karakter getirdim,
ve bunun taşınması gerekir.
Seni kim zorluyor!? Buradan alabilirsin!
Ne? Ne demek istiyorsun, burada mı?
Bu benim evim.
Daire benim adıma kayıtlı.
Bu babamın dairesi.
Ve babam hayatta olsaydı...
Nikolai, defol git. Sasha, senin sorunun ne?
Sakin ol.
Nikolai sadece iyiliğini istiyor. Bu durumda ne yapabilirim?
Bırak onu, ve çok daha iyi hissedeceksin.
Neden hayatıma karışıyorsun? Sana soran varmı?
O benim kocam, bu arada!
- İyi akşamlar, Alexei. - İyi akşamlar.
- Burada neler oluyor? - Seni merak ettim.
Biliyorum, çalışıyorsun.
Alçak!
İki saat önce onu bir pub'ın önünde gördüm.
O kadar uzun onun için bekledi.
Sevgili Sashenka,
Sana hiç yazmadım, ama bugün bir mektup yazmaya karar verdim.
Bir yıldan fazla, Kuzey Kutup Dairesi'nin kuzeyinde yaşıyorum.
Kutup keşfi yapıyor ve gemilere eşlik ediyorum.
Bizim okulda bana yazıyorlar, yani hakkında herşeyi biliyorum.
Astakhov'un geri döndüğünü biliyorum.
Senin için mutluyum. Seni hayal edebiliyorum.
Asla beni sevmedin. Ama ben seni seviyorum.
Ve senin sayende hayatımda iyi şeyler yaptım.
Elveda, Sashenka.
Elveda, aşkım.
Senin olan, Petya.
Tebrikler! Ne hale geldik!
Kocan pub'ın etrafında bağlı bir hayvan durumunda.
Bu sadece çirkinlik!
Ah, Sasha.
Neden geldin? Ne kadar sarhoş olduğumu görmüyormusun?
Eve git.
Git !
Neden bekliyorsun?
Beni tanımadın mı?
Bir çok insan yok.
Ama hafızanı tazeleyebilirsin.
Alexei Astakhov, eski bir pilot, ama şimdi...
Hadi, Sasha, hadi bir içki.
Zaten senin paran var.
Ve düşündüm, uçarsın sanıyordum.
Yeah, ben uçuyorum.
Bir köşede yakıt ikmali ve aşağıya dalış.
Sashenka.
Lütfen ağlama, Sashenka.
Küçük kızım, beni sevdiğini biliyorum.
Benim için bekledin. Çok uzun zaman bekledik.
Ve bu ne yani!
Ama bu konuda sana ne söyleyebilirim.
Ne ?
Sadece bugün bir adamı görmeye gittim.
Birlikte hizmet ettik.
İşte ben!
Ben uçmak istiyorum. Ben başka bir şey yapamam.
Ama savaş esiri oldum.
Evet.
Ben bir mahkum bir suçlu!
Aşağıya düşme suçlusu.
Esir olma suçu yerine öl daha iyi.
Kaçan suçlu
ve yakalanan, köpekler etlerimi yırttı.
Açlıktan ölmek suç değil,
vurulmak değil,
ya da bir fırın içinde yanmak.
Suçlu!
Afedersin.
Hayır.
Onlara inanma, oğlum.
Babamız iyi biri, nazik ve cesur bir adam.
O savaşa katıldı, o bir kahraman.
O kadar korkunç zararlara uğradı.
Ağlama, anne.
Göreceksin, herşey yoluna girecek.
Babam yine uçacak mı?
Evet.
Hey, pilot! İniş zamanı, karın burada!
Karısı bekleyebilir, onun eğitimi var.
Orada olacağım.
- Nasıl dı? - Çok iyi.
- Onlara itiraf ettin mi? - Evet, aynen öyle!
- "Tutuklu yada kovuşturulmuş değildi"... - Kutlarım!
- Teşekkürler. Siz de katılır mısınız? - Hayır.
O parti yeniden yapılıyor.
Bu da kolay. İyi şanslar.
Astakhov, geliniz!
Durum bu şekilde.
Biz burada yoldaşlarla ele aldık,
ve gereken karar, gördüğünüz gibi, olmamalı!
Kısacası, biz çekimser kaldık!
- Anlıyorum. - Bunu anlamanız iyi.
- Şimdi gidebilir miyim? - Evet.
Yoldaşlar, alışverşe gitmek zorundayım.
- Lvova, sen de gidebilirsin. - Ama neden?
Hepimiz ne hissettiğini anlıyoruz,
ama konumun, onun eşisin.
- Ben de bir Party üyesiyim. - Ama argümanların ciddi değil.
Sen onun için kefil olduğunu yazdın,
ama hapiste ne yaptığını biliyor musun?
- O söyledi. - Sevgilim...
Bir Parti Üyesi kendi ifadelerinden sorumlu olmalıdır.
- O düşmana teslim oldu. - O bilinçsizken oldu.
Bunu nasıl kanıtlayabilirsin?
Bütün komünist mahkumlar vuruldu.
- Neden değil? - Bunu kimin için söylüyorsun.
O haklı. Onlar vuruldu.
Bekle, onu anlaman gerekir.
Kendisinin dediği gibi, o bir askeri havaalanında çalıştı.
- O kaçmak istedi. - Neden o değil mi?
- Nedenini biliyorsun. - Ben bilmiyorum, sen de bilmiyorsun.
Sen bir çok şeyi bilmiyorsun, hangi birini bileceksin.
Bu açık !?
Bir düşünün.
Alyosha!
Ben geri gelmemliydim.
- Seni mutsuz yaptım. - Hayır. Ben mutluyum.
Yegorka'yı da. bana bakamıyor...
O seni seviyor ve seninle gurur duyuyor.
Kendimize yalan söylemeyelim. Hepimiz çok kötü günler yaşadık.
Haklısın, senin için mücadele edeceğiz.
Kiminle mücadele?
Savaşta düşmanımız vardı, burada kim var?
Ama sen haklısın.
- Haklısın. - Ve diğerleri haksız !?
- O kadar olamaz. - Suçun nedir?
Ben düşmana teslim oldum.
- Bilincin yeride değildi. - Ne söyleyebilirim.
Herzaman kendini kaybedebilirsin. Bu olabilir.
Daha sonra bilincimi kaybetmedim.
Ben düşmana teslim oldum.
Biz seni bekliyorduk.
- Ben senin hayatını mahvettim. - Hayır, bu senin suçun değil!
O zaman kimin?
Kimin suçu?
Bilmiyorum.
Ama suçlu değiliz! Kavga ettin, kaçmak istedin.
Bunun bir kanıtı yok.
Diğer insanlar vardı, onlar bunu onaylayabilir.
Şimdi nasıl bulabiliriz?
Onlar da hapsedildi.
Düşündüğün kadar basit değil.
Aralarında hain ve provokatörler vardı.
Biliyorum.
Hayır.
Kimseyi suçlayamazsın.
Herşey doğru ve herkesi suçlayamazsın.
- Yontulan ağacın yongalarının uçması gerekir. - Bu yanlış!
Zalim birisi o kadar düşünmüş!
Büyük mücadele devam ediyor.
Masum insanların acısı, bir değil, iki değil, on değil!
Bu büyük amaç uğruna, yazık olmamalıdır,
hatta kendimize bile.
Ben bu yüksekten uçan sözlerden bıktım.
Ben yaşamından endişeleniyorum.
Sadece dans, başka bir şey değil.
Ben de dansa çok meraklı değilim. Ama birinin morale ihtiyacı var.
Bekle!
Peki, bekliyorum.
- Şimdi beni vurmaya mı gidiyoruz? - Soytarılığı kes.
- Bu yaşta, ben... - Benim Kışlık Sarayımda fırtına yok.
- Hayır. Ben yaptım. Yani Ne? - Bir parazit gibi yaşıyorsun.
Hayır, ben çalışıyorum, tıpkı senin gibi.
Ve benim normlarımda.
Ama sen ne için yaşıyorsun? Senin için sevgili nedir?
Ne için çalışıyorsun? Neden nefret ediyorsun?
- Hiç düşündünmü? - Evet, düşündüm.
Ama nerede, senin adaletin?
Savaş ve kahramanlık bana dersler verdi, ama kendisi bir korkak!
Lyusya benim hayatımı kurtardı.
Ve babam çarpışmada öldü.
Benim hayatımı kurtarmıştı, Avdeyich'in hayatını da.
Ya da seninkini.
Almanlara karşı savaşırken kampta bir çocuk vardı.
Seninle gurur duyardı, senin gibi olmayı hayal ederdi.
Şimdi ise karşılığını aldı.
- Adalet nerede? - En iyisi bunu söylemek.
Neye dayanarak söylüyorsun?
Dinle, ben sana söyleyeyim.
Ben gittiğmde sizin gibi yüz erkeğe yetecek durumdaydım.
Şimdi benim için kolay değil.
Ama herşeye tekrar başlayabilseydim,
tam olarak hayatımı yaşamış olurdum.
Sen, kominizm yüksekten uçan bir kelime,
ama bu benim hayatım.
Senin gerçek bir komünist olduğunu biliyorum.
- O zaman neden Parti'de değilsin. - İhtiyacım olduğu kadar.
- Kimin ihtiyacı? - Sergey, yeter!
Hayır, cevap ver. Kimin ihtiyacı?
O ?
Ben ? Yegorka ?
Sizin için savaşan ülke?
Kapa çeneni.
Gerçekler seni arıyor!
Alyosha, o sadece bir çocuk. Aptal bir çocuk.
O ne dediğini bilmiyor.
Ayrıca...
- Söylediklerinin çoğu doğru. - Doğru! O bizden daha dürüst.
Neler oluyor? Neden kendimize yalan söylüyoruz?
Neden korkuyoruz? Parti'den süphemiz mi var?
Ya da davamında doğruluk ve ideallerde.
- Bu nedir? - Bu bazen kabus.
Eğer ağaçlar yontulacaksa yongalar havaya uçar.
Hangi insanın hayatı sayılmazki?
Bu uyanıklık, evrensel şüphecilik anlamına gelmezmi?
Bu Parti olurmu?
Ben yapacağımı biliyorum.
Bu sabah Moskova'ya gidiyorum.
Bu benim bir, iki, altı ayımı alabilir.
ama onlara benim durumumu anlatacağım.
Gittiğimde neler hissettiğimi onlara söyleyeceğim.
Hayatım gerekiyorsa, halkıma vermeye hazır olduğumu söyleyeceğim.
Ama ben bir askerim, bir kurban değil.
Ben bir insanım, lanet olsun,
ve ben gerçeği istiyorum.
Sasha!
Stalin öldü.
Beni mi beklşiyorsun?
- Ağzından çıkan buharı hissttim. - Benimkini.
- Elini sıkayım. - Ellerim ıslak.
Benim ellerim de kirli, karbüratörde sorun varda.
- Arabamı kullanıyorsun? - Hayır.
Seni şanslı kız.
- Ellerimi yıkayabilir miyim? - Elbette.
- Burada bir tezgah yokmuydu? - Evet, ama yıkıldı.
Anlıyorum.
Geri kalan herşey aynı gözüküyor.
Bazı şeyler değişmez, sadece biz değişiriz.
Değiştirdiğiniz daha iyi.
Gerçekten mi?
- Burada ne yapıyorsun? - Bizim tarafta.
- Bu pek belli değil. - Peki nasılsın?
Çalışıyorum.
- Nerede? - Bir enstitüde.
Adını unuttum. Fizik hakkında.
- Bazen inanılmaz şanslı oluyorum. - Aşkta mı?
Ben, genellikle.
- Mutfakta ne yapıyorsun? - Bir dakika içinde geliyorum.
Sana hastanede bir defter verdiğimi hatırlıyorum.
- Onu kaybettin mi? - Hayır.
- Onu bana gösterebilir misin? - Elbette.
- O zaman şimdi buraya getirirmisin? - Tamam.
Sasha, bizin fırçamız nerede, biliyormusun?
İşte.
Oh, ne kadar şanslıyım.
Hayal bile edemezsin ne kadar şanslı olduğumu.
Ben bu konuyu ancak son zamanlarda hatırlıyorum.
İşte!
İşte burada gerekli olan.
Oh, o kadar şanslı değil.
Şimdi sana borçluyum.
- Ne olursa olsun isteyin. - Memnuniyetle.
Havlumu geri ver, üzerine oturuyorsun.
Oh, afedersin.
Sizi nasıl ödüllendirebilirim?
Bak,
ne yazık ki, bu Londra baskısı var,
okumak zor olacak.
Ama okumak olmaz, hatta Rusça.
Önemli olan eylemdir. Ve işte burada.
Bu benim kitabım.
- Lütfen. - Teşekkür ederim.
Sashenka, biliyor musun...
- Merhaba. - Merhaba.
Bir dakika içinde işimiz bitiyor.
Gitmeliyim.
Yolum uzun.
- İyi günler. - İyi günler.
- Tekrar teşekkür ederim. - İyi günler.
- O ne için gelmiş? - Defteri için.
- Ya bu nedir? - Kitabı, ingilizce.
Fırçam nerede olabilir?
Liusya, sevgilim!
Liusya!
- Bir sorunmu var? - Hayır, uyuyacağım.
Bana ne olduğunu anlat. Görebiliyorum.
Özel bir şey yok.
Onlar beni tekrar görmek istiyor.
Neden?
Bilmiyorum.
Altı ay önce söyledim, herşeyim onların olabilir.
Bunu yeni baştan yapabilirmiyiz?
Hayır, elbette olmaz.
Zaman artık farklı.
Belki de bu iyi bir işaret.
Sen uslanmaz iyimser konumdasın, Sasha.
Seni bekleyeceğim.
Alyosha!
Ne oldu?
Pistler açık.
73 bir uçak almak için hazırlan.
Teşekkür ederim.
- Havaalanına mı? - Hayır, şehre, lütfen.
Eve gitmek istiyorum.
- Çok uzun sürer mi? - Hayır, yalnızca on dakika.
Türkçe Altyazı : selami55